Posts Tagged ‘pijn’

Het gebeurt meerdere keren per week.

Klanten komen met depressieve klachten en of verschijnselen van minderwaardigheidscomplexen, paniekaanvallen of angststoornissen. Vaak blijkt dat deze mensen al jarenlang antidepressiva slikken en nog steeds dezelfde klachten vertonen.

Ik leg het altijd als volgt uit:

Als je je functioneren uit tekent in een curve als van een bankrekening, kun je rood staan of groen. Je hebt tegoed, of tekort. Zo is het ook met je psychische functioneren. Je hebt je batterijen opgeladen, of ze zijn leeg. Als je functioneert op basis van veerkracht kom je vaak genoeg in het groen, kun je je batterijen opladen en met die volle lading kun je een aantal tegenslagen ook weer verwerken.

Echter, laad je niet vaak genoeg op, oftewel, je ziet en ervaart niet voldoende positiviteit, dan ga je over op functioneren op wilskracht. Dit kost nog véél meer energie en put uit. Dit houd je niet lang vol. Al snel zullen allerlei klachten optreden, variërend van nekpijn, schouderklachten, buikklachten, stress, depressiviteit  en lusteloosheid.

Je gaat naar de dokter, die schrijft vaak antidepressiva voor. Dit is een effectief middel om de ervaring van de diepe dalen wat te laten verminderen. Echter, wat deze middelen ook doen is de ervaring van de positieve pieken afvlakken. Dus zowel positief als negatieve ervaringen worden afgevlakt. Alles wordt grijs, gematigd, en weinig kan je nog opvrolijken of energie geven.

Gevolg: minder genieten, weinig is meer leuk, verminderd energieniveau en, hoewel positief, de depressies vlakken ook af.

Gelukkig veranderen de inzichten de laatste tijd enorm. Antidepressiva kunnen zeer tijdelijk verlichting geven, maar al snel is het belangrijk om te gaan werken aan anders omgaan met de problematiek. Stressbeleving verminderen, en werken aan anders omgaan met zaken waar je geen invloed op hebt. Daarnaast zorgen dat je je batterij weer kunt opladen. Hoe kun je weer gaan genieten van kleine dingen? De zon die opkomt, of door de bomen schijnt? Een bakje koffie met de buurman of vrouw, een leuk liedje op de radio, een vriendelijke blik van de cassiërre bij de supermarkt, een leuke grap op televisie. Allemaal kleine elementen die ervoor zorgen dat je weer wat meer endorfines aanmaakt. Kleine plusjes op je eigen emotionele bankrekening. Plusjes die ervoor zorgen dat de minnetjes weer gecompenseerd worden.

Dus: Spaar plusjes, geniet van kleine dingen, (mindfulness), stort eens op andermans emotionele bankrekening, en merk de energie die dat geeft.

Voor meer informatie of coaching: www.joostostendorf.nl of mail me op: info@joostostendorf.nl bijna alle ziektekostenverzekeringen vergoeden mijn coaching vanuit het aanvullende pakket.

Hypose steeds meer toegepast in ziekenhuizen

Na het Slotervaartziekenhuis in Amsterdam gaat nu ook het Juliana kinderziekenhuis in Den Haag hypnose inzetten als middel tegen pijn, angst en stress.

Kinderen staan er open voor, niet verwonderlijk, want kinderen zijn grote delen van de dag in hypnose, leven in princessenland, of ridderland tijdens spel.

Uiteraard moeten de ouders ook toestemming geven.

Kinderarts  Arine Vlieger van het  Antonius ziekenhuis heeft in 2007 al veel resultaten bereikt met hypnose bij onverklaarbare buikpijn. 85% van de patiënten was na een jaar klachtvrij. Met medicatie zou het maar 25% zijn.

Het is niet verwonderlijk dat ze deze resultaten heeft bereikt.

Vaak is pijn of angst bij kinderen moeilijk te duiden, er kan van alles aan ten grondslag liggen. Sterker, meestal zijn er geen fysieke oorzaken maar is de buikpijn een middel om aan te geven dat een kind niet lekker in zijn of haar vel zit.

Er gebeurt dan vanalles in de gedachtenwereld van het kind.

Door hypnose te gebruiken gaat het kind vanuit het onbewuste zelf oplossingen genereren voor het probleem. Ook worden beschikbare hulpbronnen effectiever aangewend.

Ook hieraan verwant is EMDR, een bewezen effectieve traumaverwerkingsmethodiek.

De combinatie hypnose en EMDR gebruik ik zeer veelvuldig met grote resultaten.

Voor meer informatie over gebruik van hypnose lees de vorige blog of neem contact met me op.

http://www.joostostendorf.nl/weblog

Bart de Koning, specialist in natuureducatie,  (www.natuureducatie.com) is momenteel met een fiets trektocht bezig van ruim 2 maanden. In zijn blog schrijft hij over zijn belevenissen en ervaringen. Hierbij zijn bijdrage over angst in relatie tot zijn fietstocht:

Allemaal angst:

Bij gebrek aan I-pod (goddank) spelen de hele fietsdag allerlei liedjes in je hoofd. Die soms om een analyse vragen. Zoals bij het lied ‘mijn droom’ van Bram Vermeulen over angst:

Ik zeg: “Ik ben Bram”
Maar ik ben daar opeens niet zo zeker meer van
Je kijkt me aan en zegt
“Ik weet het, jij bent bang”
Ik ben bang, bang
Bang dat ik niet meer wakker word
Dat ik nooit meer ontkomen kan

En dat is maar al te waar. Voordat ik aan deze exercitie begon, werd ik geconfronteerd met allerlei angsten. Zou het echt doorgaan? Komt er niks tussen? Kan ik het financieel maken? Loop ik geen opdrachten mis? Gebeurt er niks akeligs met familie en vrienden? En ben ik er dan niet bij?

Maar belangrijker in mijn geval (heb last van artritis en psoriasis) was: Kan Ik Het Wel?
Deze winter kwam er weinig van fietsen. Sneeuw, ijzel, weerellende.
Dus pas eind maart voorzichtig gaan fietsen. En het viel niet mee.
Op een mooie aprildag toch maar eens een grote tocht gemaakt. Het ging lekker. 100 km. In geen 20 jaar meer gereden. Maar help: een liesblessure, en de enkel deed ook pijn, en daarna de achillespees en toen een naar trekkend pijntje in de kuit. Fysio, acupunctuur. Het hielp een beetje. Maar vooral de bemoedigende woorden: ´jij geen sportman? Moet je kijken wat je van plan bent?’

Goed, nu zo’n 1000 kilometer op de fiets verder. En het gaat eigenlijk steeds beter.
Wat mij doet bedenken dat veel pijntjes, veel gevoelens om het niet te doen, allemaal gebaseerd zijn op angst, ‘domme’ angst, waar je dus kennelijk overheen moet stappen. Ik heb dat dan vooral lichamelijk. Maar andere mensen laten zich door iets anders weerhouden. En dat is verdomd jammer. Want het is fantastisch om heel lang, en heel ver te fietsen, te wandelen, te reizen. Iets te doen waarvan je denkt:: ‘het is leuk maar helaas het kan niet…’ Ik kan het iedereen aanraden.

Goed nu in een fraai dorpshotel in midden Beieren, nog 50 km tot de mooie blauwe Donau. Ben van plan om de Donau af te fietsen naar de bron, vandaar de heuvel over naar de bron van de Neckar, over Stuttgart, Mannheim richting Rijn, en dan langzamerhand naar mijn vakantieadres (huisje voor een weekje met een vriendin) langs de Moezel. Heb nog een hele maand. Dus neem morgen alvast maar eens een rustdag (of fietsen zonder bagage dat kan ook).

Zoals ze hier in Beieren zeggen:
Gruss Gott

Bart de Koning, specialist in natuureducatie.

• www.natuureducatie.com

• Wil je al Bart’s belevenissen volgen? kijk op: www.oosterburen.blogspot.com